Umi ni Ochita Tsuki no Hanashi

Księżyc, który spadł do głębokiego morza, obudził się w ciemności. Przypłynęła tam żabnica. Księżyc wyjaśnił, dlaczego spadł do morza, ale żabnica nie usłyszała opowieści, bo była pochłonięta łowieniem. Zjadła rybę i odpłynęła. Potem przypłynął rekin. Próbował wynieść księżyc na niebo, ale po drodze zbyt się zmęczył i zostawił go. Przyszły kraby. Zaniosły księżyc na plażę, bo do złożenia jaj potrzebowały światła pełni księżyca. Gdy skończyły składać jaja, wróciły do domu. Zostawiony sam na plaży księżyc został zmyty przez fale i wrócił do morza. Księżyc stoczył się ze wzgórza i spadł na żółwia. Był to bardzo stary żółw, który powinien dużo wiedzieć. Księżyc zapytał go, jak wrócić na niebo. Żółw poprosił leżącą w piasku płaszczkę, żeby zabrała księżyc ze sobą. Płaszczka zabrała go i upuściła w najgłębszym morzu. Księżyc opadał coraz głębiej i głębiej. Na dnie morza była wielka ryba. Spowity cząstkami światła wydobywającymi się z paszczy wielkiej ryby, księżyc wynurzył się na powierzchnię morza i roztopił się.